Omloop Goeree-Overflakkee

 110 km

Nu is het dan zover, onze nieuwe uitdaging. Na de Kennedymars Plus van Odoorn hadden we nog een tweede uitdaging voor dit jaar en wel een 110 km te lopen. Dit zou gaan gebeuren bij de Wandeltocht de Omloop Goeree-Overflakkee. naamloos.pngWe moesten al op tijd weg en samen met onze wandelmaat vertrokken wij om kwart voor 5 vanuit Rijsbergen naar Middelharnis. Met een beetje oponthoud op de weg en nadat we de auto geparkeerd hadden, waren we tegen zessen bij de startlocatie in Middelharnis. Onze inschrijvingspapieren gehaald, waarbij we een nummer kregen wat we op moesten spelden en een pasje wat geknipt en gescand ging worden ter controle van de loop.

Op het plein zagen we al vele bekende en nadat we onze tas ingeleverd hadden voor transport was het wachten geblazen voor de start. Op dit moment scheen de zon en was het aardig warm. Ons reflecterend hesje namen we in ons buideltje mee zodat we deze zodra het donker werd aan konden doen. Bij de start waren er ook 20 en 80 km lopers waardoor het toch wel druk was en ook heel veel toeschouwers aan de kant van de weg. Wij gingen ver vooraan staan en na het aftellen van 10 naar 0 konden we starten iets na 19.00 uur achter de brandweerwagen aan. Nadat we Middelharnis uitliepen kregen we een lange grasdijk voor onze kiezen. Het lopen ging prima alleen de windkracht was enorm. Flinke wind van zij maakte het ons knap lastig om te lopen.

Na toch wel een 4 km over deze dijk kregen we asfalt onder onze voeten. De wind werd er alleen niet minder op. Op ongeveer 8 km was er een eerste waterpost die we vrij snel passeerde. Met uitzicht op de skyline van Rotterdam liepen we verder. Op een gegeven moment liepen we iets beschutter en was dat toch aangenamer. Genoten van de mooie wolkenpartijen waarbij we een mooie rode gloed kregen te zien van de zonsondergang.

Zo kwamen we op ongeveer 15 km bij de visafslag in Stellendam waar een grotere rustpost was. Lekker een broodje op met melk of karnemelk of evt. wat anders. Hier kwamen we vele bekende wandelaars tegen. Vanaf hier gingen we nu ook verder lopen met zijn vieren. Op deze plek deden wij ook ons reflecterend hesje aan want het was nu wel nodig. De donkerte in liepen we nu verder. DSC01366 1In Goedereede was de finish van de 20 km lopers, met dranghekkens hadden ze dan ook een splitsing gemaakt voor de 80/110 km lopers en voor de 20 naar de finish. Er stonden ontiegelijk veel mensen hier die ons toejuichte toen wij onze route deden vervolgen. Dit doet wel iets met je als je hier dan langs loopt. Goedereede weer verlatend liepen we de vlakte weer in. Onderweg sloot er een andere wandelaarster bij ons aan zodat we nu gezellig met zijn vijven verder liepen over de toch wel lange wegen op dit eiland. Een lichtje was nu ook wel handig om te zien waar je liep. In de verte zagen we lichtflitsen van bliksem, waarschijnlijk richting Rotterdam of op zee. Dit is wel heel mooi om te zien in de donkere nacht. Gelukkig bleef dit ook op afstand en de donder hoorde we niet. Na ruim 10 km hadden we de volgende rustpost. Deze was bij een reddingsbrigade aan het strand bij Ouddorp. Ons voorzien van wat eten en drinken om met een goede bodem het strand op te gaan. Het was pikkedonker en bewapend met zaklamp liepen we nu het strand op. In eerste instantie liep het nog wel goed op een flinke schelpenondergrond maar dat was van korte duur. Met de flinke stormachtige wind op kop moesten we voort ploeteren door het toch wel mullere zand. We liepen zo dichtmogelijk langs de kustlijn maar daar was ook geen harder zand te vinden om op te lopen. Het water was aan het opkomen dus af en toe een sprongetje opzij om geen natte voeten te halen. We liepen hier op ons eigen tempo en wat waren we blij dat we na een kleine 6 km dit vervelende zand konden verlaten. Onze voeten kregen weer contact met asfalt en konden we weer goed gaan lopen. Als je niet oppast door dat geploeter in het zand kan je veel last krijgen van je rug doordat je meer voorover gaat lopen en dat is niet goed als je nog zoveel kilometers voor de boeg hebt. Maar gelukkig hadden we het allemaal goed doorstaan en liepen we gezellig verder in de donkere nacht. Na nog een paar kilometers kwamen we zo bij de eerste grote rustpost waar we ook bij onze tassen konden. Dit was bij schuur Westhoeve op ruim 34 km. Bij het binnenlopen hier stond er ook publiek ons toe te juichen achter dranghekkens. Wij werden zo naar binnengeleid en er werd meteen voor ons een bakje macaroni opgeschept met een eitje erbij. Ook kon je verderop nog wat geraspte kaas pakken voor erbij en een papje als toetje en nog wat cola.  Lekker even gaan zitten om dit alles op te eten terwijl er andere mensen naar je zitten te kijken. Deze mensen als die dan honger kregen als ze ons zagen eten konden zich tegoed doen met een frietje bij de frietkar die daar stond. De Macaroni viel vrij zwaar op de maag waardoor we het niet allemaal op konden. Maar buikje was goed gevuld om door te kunnen met de route. Nadat we de tas om hadden gezet voor transport werd ons startkaartje gescand en kon je al zien wat ongeveer de verwachte aankomst zou zijn als we zo op dit tempo door zouden lopen. Deze werd nu geschat op iets voor half drie in de middag. Nog heel wat uurtjes voor de boeg om te lopen. Vanaf nu hadden we de sterke wind wat meer in de rug en dat voelde een stuk aangenamer. Gezellig kletsend liepen we met zijn allen verder via een aantal rustposten die deze keer een kleine 6 km van elkaar vandaan liggen. DSC01367 1Na we weer een lekker graspad hadden gehad over een dijk liepen we nu verder richting Herkingen. Onderweg hier naar toe begon het lichtjes te regenen. Ons regen/windjackje bleek toch niet voldoende te zijn, dus de regencape er ook maar bij aan. De gezelligheid verdwijnt zo ook, want door het geklapper van de regencape door de wind kan je mekaar gewoonweg niet verstaan. Dan dacht je och het stopt met regenen en dan draaien ze de kraan weer open. Helemaal onder langs de dijk liepen we verder door de regen. Een kleine misstap langs de weg en je schoenen staan vol met water, dus goed opletten waar je stapt. Door de wind erbij valt het allemaal niet mee om lekker door te lopen.   Zelf maakte we een grapje over de wind  en noemde het een briesje. Op 61km kwamen we gelukkig bij een grote rustpost uit waar ook onze tassen waren. Net op tijd binnen want het begon nogmaals heel hard te regenen. Lekker aan een tafeltje gaan zitten en even al die regenspullen uit. We werden hier verwent met een lekker soepje en evt. broodjes erbij en drinken van melk ,cola of water. Hier was ook iemand van het Omloopnieuwsradio die wandelaars live op de radio liet horen.DSC01368 1 Zo praatte hij ook met de microfoon bij onze medewandelaar onder zijn neus over de vraag hoe dat hij het tot nu vond. Hier kwam een kort en krachtig antwoord uit “Fantastisch”. Sommige van ons kregen het koud en besloten om uit de tas een vestje of trui te pakken om onder de regenkleding aan te trekken. Nadat we alles weer aan hadden konden we vertrekken. Nog even een fotootje gemaakt van de omroeper en kreeg natuurlijk meteen de microfoon onder mijn neus en vroeg zou je nog iemand de groeten willen doen. Ja natuurlijk “aan onze kinderen, maar die luisteren toch niet” Met een flinke lach op ons gezicht vertrokken we na nog een flinke hoosbui naar buiten de dijk op. Het startkaartje werd net voordat we naar buiten gingen nog gescand en toen werd onze eindtijd gezet op iets voor drie uur in de middag. We zullen zien dachten we. Ons reflecterend hesje hadden we ook inmiddels achter gelaten in de tas. Het begon nu licht te worden en ons zaklampje hadden we ook niet meer nodig. Op de dijk hadden we weer flink wind en het leek net of de wind gedraaid was. Want we hadden hem niet meer op de rug.

En om elkaar te verstaan was ook moeilijk, de woorden waaide gewoon uit je mond weg. Maar gelukkig met een paar keer te vragen wat zeg je konden we toch nog gezellig kletsen. De regen leek nu op te houden, dus die capes uit, dan waren we meteen van die herrie af van al dat klapperen door de wind. Nu konden we ook een beetje genieten van de rode gloed van de zon die op wou komen. Alleen hij had wel moeite om het te winnen van de wolken. Net toen we dachten nu gaat mooi weer worden werden we verrast met een flinke bui. Viel niet mee om ons capeje terug aan te krijgen want daar sloeg de wind in. Net toen we hem aanhadden voelden we hagelsteentjes tetsen op de cape. Hoofd naar beneden ter bescherming hiervan en gewoon verder lopen. Niet iedereen kon hierdoor zijn voeten droog houden, want de regen en hagel waaide gewoon in je schoenen. Dus voor sommige met natte voeten verder. Na dit buitje gingen we een tunneltje onder de weg door en waren we bij de volgende rust.

Bij deze rust op 68 km ging onze medewandelaarster ons verlaten, die ging verder op de 80 km. route. Die dwars over het eiland terug zou gaan naar de finish. Wij moesten vanaf hier nog verder langs de kustlijn van het eiland. Na een tijdje toch weer maar onze capes uitgedaan hopende op droog weer.

DSC01376 1
regenboog

Nu liepen we richting Oude Tonge. Aan de andere kant van de sluis moesten we zijn, maar dan moet je eerst met een ommetje via de haven van Oude Tonge om daar te komen. Op dat moment dreigde het weer om te gaan regenen, maar dat viel gelukkig mee. ( cape aan en uit, wat een gedoe) Net voorbij de haven hadden we een rustpost. Een stukje voorbij de rust waren ze pannenkoeken aan het bakken en voor degene die daar interesse in had kon die deze gratis nuttigen. Wat een verwennerij voor iedereen en zelfs voor de politie in de auto die de tocht nauwlettend in de gaten hielden. Na een tijdje kwamen we aan de andere kant van de sluis en kwamen we terecht op een fietspad wat bleef duren en duren. Gelukkig wat bochten erin, dan heb je toch eventjes een variatie in de route.

Het zonnetje liet zich steeds vaker zien en daardoor werd het best wel warm. Het vestje hier omgeknoopt en in T-shirtje verder. Wel mooie uitzichten over het water en ook een paar koeien die het leuk vonden om voor je neus op het fietspad te gaan lopen en zodra je dichtbij kwam weg te rennen. Na 10 km bereikte we het eind van het fietspad en konden we even rusten. Nu hadden we er ruim 82 km opzitten en begon de uitdaging voor de 110 km. Onder windmolens door met de schaduw en het gegons daarvan waren we nu op weg naar Ooltgensplaat. De natte voeten begonnen hun tol te eisen. Ze werden steeds gevoeliger en weker en daardoor meer kans op blaren. In Ooltgensplaat hadden we onze laatste grote rustpost op ruim 87 km. Het had nu geen nut meer om de schoenen te wisselen voor droge want het leed was nu toch al geschied. Het vestje hier in de tas gedaan dan hoef je het niet meer mee te sjouwen. Ook hier kregen we soep en broodjes en drinken. Rustig gezeten en goed uitgerust om verder te kunnen voor de laatste zowat 20 kilometers.

DSC01383 1

Toen we vanaf hier verder gingen lopen werd de lucht weer dreigender met donkere wolken. Voor de zekerheid windjackje en cape weer aan. De ondergrond werd eventjes gras maar dat was deze keer geen lang stuk. Graspad weer verlaten en het bleek mee te vallen met de regen dus alles weer uit. Het lopen ging ons toch wel goed af ondanks de gevoelige branderige voeten. Op de volgende rustpost werden we met applaus ontvangen en zouden we bijna volgepropt worden. Zo goed is de verzorging onderweg. We wilde gaan zitten en er werd zowaar een stoel onder je billen geschoven. Eventjes genoten van een lekkere chocoladekoek (balisto) met wat drinken erbij. Succes toegewenst door de vrijwilligers en wij verder met de tocht. De eerste stappen die je zet als je gezeten hebt zijn wel even heel vervelend en zeker als je al voelt dat er onder je tenen en aan de binnenzijkant van je voeten blaren aan het ontwikkelen zijn of er al zijn. Onderweg werden we nog verblijdt met een heerlijk stukje graspad wat deze keer wel heel erg ongelijk was. Rustig doorstappend en uitkijkend waar je liep overwonnen we ook dit grasgebied. Aan het einde hiervan de dijk op om nu richting de volgende plaats te lopen. IMG-20170819-WA0013Aankomend in Stad aan `t Haringvliet werden we hartelijk ontvangen op het plein en werden we over een groene loper met voetjes en handjes erop ontvangen en uitgenodigd om aan het eind van de loper op de mooie stoelen te gaan zitten. We werden toegezongen door een kikkerlied. Hartstikke tof en gezellig. Wij zijn de kikkertjes van stad en Haringvliet en we geven je op een opkikker. En de ene voet voor een ander gezet. Kwaak,kwaak,kwaak. Hier was ook de laatste rust waarbij we nog even gingen zitten om wat te eten en te drinken. Nu op voor de laatste loodjes nog 7 km te gaan. Vanwege de wind gingen we onder aan de dijk lopen over toch wel ongelijke asfaltgrond met steenslag. Dit voelde niet prettig onder de voeten maar samen met ons vieren pepte we mekaar op om vlot door te blijven lopen. DSC01384 1Dit was weer een heel lang stuk waar geen einde aan leek te komen en toch stopte het en gingen we over een fietspad verder. Met in de verte de haven van Middelharnis in beeld moesten we toch nog ruim 1,5 km lopen om daar te komen. Nog wat geslinger door Middelharnis en ja hoor de finish boog was in zicht. Wat geeft dat een goed gevoel dat je er bent en zowaar je uitdaging van 110 km hebt volbracht. Het was net drie uur geweest dus dat was ook ruimschoots op tijd. Elkaar gefeliciteerd met deze prestatie en ons afgemeld bij de organisatie. We werden verwelkomd op het podium op het plein, waar eerst de medaille werd omgedaan en van de omroeper kregen we ook nog een kort intervieuwtje .IMG-20170819-WA0001Wij waren een stelletje uit Brabant en nog steeds verliefd zei hij. De twee mannen die met ons mee hadden gelopen noemde zich ook een stelletje en stonden ook omarmd. Daarbij werd uitgelegd dat ze een stelletje waren omdat ze heel de dag en nacht samen hadden gelopen, maar ze waren niet verliefd. Kortom volop gezelligheid na afloop. Hierna kregen we een oorkonde en kregen we onze eerste stempelkaart voor de longdistance walker.20882222_1309173239191025_6985008046342696446_n

Tas opgehaald en een plekje opgezocht op het terras. Vanaf hier hadden we een goed zicht op de wandelaars die binnenkwamen. Het was hartstikke gezellig op het terras, ook mede de enthousiaste toeschouwers aan een tafeltje naast ons. Om 5 uur gingen we weer huiswaarts. Moe maar voldaan kunnen we terugkijken op een geweldige prestatie.

Advertenties

3 gedachtes over “Omloop Goeree-Overflakkee

  1. Van harte gefeliciteerd met deze grote prestatie!!! Erg leuk verslag… heel herkenbaar! Mijn eerste keer bij de Omloop was ook 12 uur regen aan 1 stuk! Inmiddels na hem 10 x gelopen te hebben ga ik andere tochten lopen. Maar mijn hart klopt nog steeds sneller als het weer Omloop dag/nacht is…. het virus is nog niet uit mijn lijf…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.